Hörmətli, dəyərli pedaqoji müəllim kollektivləri! Əziz və sevimli şagirdlər! Dünya düzəninin yenidən formalaşdığı bir dönəmdə mövcud olan millətlərin tərəqqisi - elmi nailiyyətlərin əldə edilməsi, hər bir millətin özünün kimliyinin, ana dilinin, tarixinin, mədəniyyətinin daha dərindən, daha geniş

ÖZÜM GƏLMİŞƏM!.. Dahi alimimiz, el-oba ağsaqqalı, əzizimiz, Dədə Mədəd Çobanova həsr olunur. Üzündən öpdüyüm ay Dədə Mədəd, İndi baş daşından öpməyə gəldim. Adında həkk olub, şərəf, həm mədəd, Şərəfə səcdəyə, özüm gəlmişəm! Cismin torpaqdadır, ruhun bizimlə, İzinlə yoldayam, cəsur izimlə.

Təbii ki, ziyalı ailəsi olduğumuz üçün, demək olar ki, hələ uşaqlıqdan Gürcüstan, Borçalı əsilli bütün tanınmış alimlərimizi, şair və yazıçılarımızı tanıyırdım. Onların arasında Mədəd müəllimin xüsusi yeri var idi. Həqiqətən mənə xoşbəxtlik nəsib olub ki, mən Mədəd müəllimlə şəxsən tanış olmuşam,

Ulu Borçalımızın bərəkətli torpağında doğulub boya-başa çatan, sonra arzularının dalınca dünyanın müxtəlif yerlərində alim kimi, mühəndis kimi, iş adamı kimi fəaliyyətini davam etdirən çoxlu sayda dəyərli eloğllarımız var. Onlardan biri də öz insani keyfiyyətləri ilə, ağıl-düşüncəsi ilə, müdrik

KÖKLƏDİ KÖNÜL SAZINI Məni Mədəd müəllimlə şair dostum Nizami Paşa Saraclı tanış eləmişdi. Təbii ki, o vaxta qədər Mədəd müəllimi qiyabi tanıyırdım. Nizami qardaşımın Mədəd müəllimə sevgilərlə ithaf elədiyi bir şeirində belə bir bənd var: Yenə könül sazını köklədik “Ruhani”yə, Qanadlandı duyğular:

1978-1983-cü illərdə A.S.Puşkin adına Tbilisi Dövlət Peda-qoji İnstitutunda mənim sevimli müəllimim olmuş görkəmli dil-çi-alim, tanınmış türkoloq, filologiya elmləri doktoru, pro¬fes¬sor Mədəd Çobanovun ömür səhifəsinə nəzər yetirdikdə onun insani keyfiyyətlərini səciyyələndirən iki cəhəti xüsusilə

Bu sevincli-kədərli, gəlimli-gedimli fani dünyada, mən özümü bir xoşbəxt azərbaycanlı saya bilərəm кі, dünyanın dörd qitəsindəki ölkələri, keçmiş SSRİ dövlətinin 14 respublikasını, Odlar yurdumuzun bütün ərazisini və Borçalımızı əriş-arğac gəzmis bir qazaxlı-azərbaycanlıyam! Əlbəttə, indiki nəsilin

Professor Mədəd Çobanovun adı Azərbaycanın elm, mədəniyyət tarixində imzası keçən Borçalı alimləri içərisində ön sıralarda yer alır. Onun əsərlərində elmiliklə yanaşı duran özəl-üst cəhətlərdən biri də milli-ictimai mövqe, torpaq, yurd təəssübkeşliyidir. Mədəd Çobanov nədən yazırsa yazsın, orda bir

Dəyərli ziyalımız, tanınmış alim, AzTU-nun Maşın dizaynı  və sənaye texnologiyaları kafedrasının müdiri, texnika elmləri doktoru, professor İSA ƏLİ OĞLU XƏLİLOVa ağır itki üz verib. Bacısı bacısı SƏLMİNAZ ƏLİ QIZI VƏLİXANOVA Borçalıda - Gürcüstanın Bolnisi rayonundakı Faxralı kəndində dünyasını

Fərman Borçalı zəng edib dedi ki, əmin Mədəd müəllimin xatirəsinə həsr olunmuş kitab hazırlayırıq, onun haqqında xatirə yazmalarını nəzərdə tutduğumuz adamların siyahısında sənin də adın var, 15-20 cümləlik bir yazı yazıb göndər. Təbii ki, dünyasını dəyişmiş hər kəsin xatirəsi doğmaları və

Böyük alim, gözəl, təvazökar insan, əvəzolunmaz müəllim, cəfakeş, yorulmaz elm tədqiqatçısı Mədəd Namaz oğlu Çobanov nəsillərə örnək bir ömür yaşamışdır. O, özünün ciddi elmi araşdırmaları sahəsində zəngin elmi-ədəbi irs yaratmışdır. Həmin elmi-ədəbi irs böyük alimin 80-dən artıq elmi-nəzəri

Ərazicə Vətənimizin, milliyətcə xalqımızın bir parçası və tərkib hissəsi olan qədim Borçalı mahalı hər zaman Azərbaycan mədəniyyətinə, ədəbiyyatına, incəsənətinə, ümumiyyətlə ictimai-siyasi mühitinə böyük töhfələr verən gözəl məkanlarımızdan biridir. Heç təsadüfi deyildir ki, bu bənzərsiz

İLLƏRİMİN O ÜZÜNDƏ QALAN DÜNYAM Könül açan gözəlliyə mehri varıydı, Bir tilsimi, bir ovsunu, sehri varıydı, Söz adında çəkilməyən qəhri varıydı, İllərimin o üzündə qalan dünyam, heyyy! Dünyalara görk olmuşdu öz biçimində, Duyanlara ocağıydı köz biçimində, Dağı-daşı dikəldirdi söz biçimində,

Həyat vəfasızdır, hər şey ötüb keçir, sözdən başqa heç nə qalmır. Sən də, mən də bir ömürlük qonağıq. Biləndə ki, bizi əhatə edən doğmalarımız da əbədi deyillər, elə gözümüzü açdığımız bu dünya da, elə sənin indi yaşadığın Faxralı da... Bunları düşünəndə adam dəli olmaq dərəcəsinə gəlir. Belə qara

Oruc Nikbin (Oruc Riza oglu Əlizadə) 1939-cu il may ayının 10-da qədim Borçalı mahalının Bolnisi rayonundakı Faxralı kəndində anadan olmuşdur. 1962-ci ildə Azərbaycan Dövlət Universitetinin İqtisad fakultəsini bitirmişdir. Həmin ildən vəfat etdiyi günədək (2016) müxtəlif vəzifələrdə işləmişdir.

UNUTSAQ, UNUDULARIQ!.. Tələbələr enerji saçan müəllimləri daha çox dinləmək istəyirlər. Mədəd müəllimin pedaqoji ustalığı imkan verirdi ki, qrupdakı hər bir tələbə özünü onun qarşısında şəxsiyyət kimi hiss etsin.Tələbənin şəxsiyyətinə önəm verildikcə, o, daha çox ona bəslənən etimadı doğrultmağa

Borçalı (Poema) Borçalımız saz yurdudu hər aşığı bir ordudu, ayrılıq ceviz qurdudu, yedi bizi içimizdən, ayrı saldı köçümüzdən. Orda binəm – binnətim var, külü küldə külfətim var, türk kəsiyi millətim var, yurd kəsiyi ana torpaq, rüzgarlarda yaşıl torpaq... 1991 - ci ildə

Müşfiq Borçalının doğum gününə Bir təbrik yazmışam sənin adına, Ad günün mübarək dəyərli insan. Arada bu sətri sal bir yadına, Ad günün mübarək dəyərli insan. Neçə bahar gördün, neçə qış gördün, Qəlbində çağlayan sel, yağış gördün, Gözəl övlad oldun, hey alqış gördün, Ad günün mübarək dəyərli

Talıb Məmməd oğlu Məmmədov 14.04.1938-ci ildə Gürcüstanın Borçalı mahalının Lüksemburq (indiki Bolnisi) rayonunun SARAÇLI kəndində anadan olmuşdur. 1945-1956-cı illərdə orta məktəbdə oxuyub. 1956-1961-ci illərdə Azərbaycan Dövlət Universitetinin jurnalistika fakultəsində təhsil alıb. 1961-ci

MƏDƏD MÜƏLLİMİN MƏZARI ÖNÜNDƏ Görüşünə gəlmişəm, Əssalamun əleyküm! Mədəd müəllim, bu yazı, bu bir qədər, bu hökm! Dünya fani dünyadır, hər gələn qayıdacaq, Alimlər ölmür ancaq, alimlər yaşayacaq! Alimin bircə günü, qırx günlük ibadət, Budur haqqın buyruğu, budur əsl həqiqət!